Kuba Sienkiewicz to lider zespołu Elektryczne Gitary, muzyk, wokalista, gitarzysta oraz autor tekstów. Z wykształcenia jest lekarzem neurologiem, ma stopień doktora nauk medycznych i cały czas pracuje w swoim zawodzie. Jest bratankiem aktorki Krystyny Sienkiewicz.

Kuba Sienkiewicz — dzieciństwo

Jakub Wojciech Sienkiewicz urodził się 24 listopada 1961 roku w Warszawie. Dzieciństwo spędził w Gdańsku-Oliwie, gdzie mieszkał w domu z werandą na osiedlu drewnianych fińskich domów zbudowanych dla oficerów niemieckich w 1944 roku

Kiedy był małym dzieckiem, zwaliła się na niego biblioteka z książkami, ale ocalił go żeliwny niemiecki­ nocnik, na którym się oparła. Zresztą w domu pozostały jeszcze inne „pamiątki” po Niemcach jak np. pas nabojów do ręcznego karabinu maszynowego czy klaser ze znaczkami przedstawiającymi różne miasta świata. A jeden z pokoi wytapetowany był gazetami z lat stalinowskich.

Matka muzyka była psychiatrą i często zabierała małego Kubę na dyżury, a nawet pozwalała mu nocować w szpitalu. Sienkiewicz wspomina swoje dzieciństwo jak nieograniczoną wolność, dużo czasu spędzał włócząc się po okolicy. Pewnego razu, kiedy miał 7-8 lat, zgubił się w oliwskich lasach, i po wielu godzinach marszu wyszedł koło klatki z wilkami. Okazało się, że doszedł aż do zoo, które z drugiej strony nie miało ogrodzenia. Dla małego chłopca ogromną atrakcją były także bunkry, a jeden z nich znajdował się a domem.

Dom, który zajmowała rodzina Sienkiewicza, był bardzo duży, dlatego jego babcia wynajmowała pokoje stoczniowcom. Wielu z nich nie wróciła do domu po wydarzeniach w grudniu 1970 roku. Sienkiewicz był tez wtedy świadkiem wyjeżdżających z lasu czołgów, które przez jego ulicę przejeżdżały do miasta. Jeden z żołnierzy wziął go na wieżyczkę i przewiózł go wzdłuż ulicy, poczuł się wtedy bardzo dumny. Dopiero po pewnym czasie zrozumiał gdzie i po co te czołgi jechały.

Kuba Sienkiewicz — kariera

W 1975 roku rodzina Sienkiewicza przeniosła się do Warszawy. Zamieszkali na Żoliborzu, na Słodowcu. Tam Kuba uczęszczał do liceum im. Joachima Lelewela, gdzie jak wspomina, uczyli świetni nauczyciele, np. profesor Anna Radziwiłł, z pasją ucząca historii, albo swojego wychowawcę Mirosława Sawickiego, późniejszego ministra edukacji w rządzie Marka Belki.

W tamtych czasach zafascynował się artystami śpiewający swoje teksty, m.in. Jackiem Kaczmarskim, Jackiem Kleyffem, Andrzejem Garczarkiem, Kazimierzem Grześkowiakiem, Zbigniewem Rajem i Grzegorzem Bukałą. Jednak największy wpływ wywarł na niego Jan Kelus, nauczyciel akademicki, pracownik Zakładu Socjologii Akademii Medycznej, którego Sienkiewicz poznał na studiach medycznych. Podczas strajku okupacyjnego w 1981 roku jednego dnia dał wykład z dziedziny socjotechniki, a drugiego recital. Śpiewał piosenki, które Kuba od lat słuchał. Pomyślał wtedy, że też chce tak śpiewać.

Kuba Sienkiewicz zaczął śpiewać i występować, dzieląc czas między medycynę i show-biznes. Tak pozostało do dziś.
Początkowo grał w grupie SPIARDL (Stowarzyszenie Piosenkarzy i Artystów Robotniczych Działaczy Ludowych), która w latach 80. została przemianowana na Zuch Kozioł. W latach 1987-1989 współtworzył zespół rockowy Miasto. Od 1990 roku jest związany z zespołem Elektryczne Gitary, zespół sprzedał w sumie ponad milion płyt. Czasami artysta występuje pod własnym nazwiskiem. Nagrał pięć solowych płyt studyjnych. Czasami tworzy muzykę i piosenki do polskich produkcji telewizyjnych i filmów.

Studia medyczne skończy w 1986 roku, a następnie uzyskał specjalizację drugiego stopnia z neurologii. W 1995 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy: Zaburzenia gałkoruchowe w chorobie Parkinsona. Jako czynny neurolog pracuje od momentu ukończeniu studiów, specjalizuje się w chorobie Parkinsona. Jest autorem poradnika dla osób zmagających się z tym schorzeniem. Jest także członkiem Movement Disorder Society.

Wystąpił w dwóch filmach Olafa Lubaszenki oraz w krótkim filmie na podstawie opowiadania Janusza Andermana, gdzie zagrał samobójcę skaczącego z 30. piętra Pałacu Kultury. Zagrał także epizodyczne role lekarzy w komediach Poranek kojota i Chłopaki nie płaczą. Wraz z Elektrycznymi Gitarami nagrywał utwory do filmów: Kariera Nikosia Dyzmy, Kiler i A ty co?.

Jest autorem trzech książek: Jestem z drowy (1994), która zawiera teksty piosenek opatrzone jego komentarzami, a także wywiady z artystą na temat muzyki, życia prywatnego oraz medycyny. Druga (2004) nosi tytuł Jakub Sienkiewicz piosenki, a trzecia Kubatura, czyli elektryczne wagary (2015) zawiera elementy biograficzne, teksty piosenek oraz ich omówienia. Artysta przyznaje się w niej do swoich życiowych błędów i porażek.