Wywodzące się z Tybetu Mastify należą do tych ras psów, które pierwotnie wyhodowano z myślą o zaganianiu zwierząt w trudnych, górskich warunkach oraz ich pilnowaniu przed drapieżnikami. Dziś, choć w swoim naturalnym środowisku nadal pełnią tę rolę, są równie chętne hodowane poza Azją, szczególnie w charakterze psów stróżujących i towarzyszy. Co jeszcze warto o nich wiedzieć?

Mastif tybetański – wielki obrońca i szczególnie ciepły „duch”

Mimo swoje ogromnej postury, sięgającej w kłębie do 71 cm u samic i 76 u samców, mastify z usposobienia wcale nie są groźnymi potworami. Ich wygląd i masa miały pierwotnie odstraszać np. wilki polujące na owce, ale w rzeczywistości ich usposobienie jest spokojne, opiekuńcze, bardzo inteligentne, a w powierzonych psu zadaniach również uparte i nieustępliwe. To właśnie te cechy w połączeniu z ich wyglądem sprawiają, że często decydują się na nie osoby posiadające dzieci i duże domy. Z jednej strony mastif tybetański skutecznie zniechęca wyglądem obcych – zarówno do zaczepiania potomstwa, jak i wejścia na teren, a z drugiej jego łagodne usposobienie pozwala traktować go jak przyjacielskiego „miśka”.

Ważne: z natury spokojny mastif potrafi uparcie bronić swojego właściciela, więc jest naprawdę dobrym stróżem! Ciekawostka: charakterystyczne plamki / podpalenia występujące nad oczami mastifów były przez dawnych mieszkańców Tybetu traktowane jako dodatkowa para oczu. Zgodnie więc z tym wierzeniem zakładano, że stróżujący i obronny charakter psa ma uzasadnienie psychologiczno-mistyczne.

  • Umaszczenie: najczęściej czarne i czarne podpalane, ale popularne są także kolory brązowe, Red Gold i tzw. Blue Ray.
  • Waga: samice osiągają do 54 kg, za to samce nawet ponad dziesięć więcej – do 68 kg
  • Rasa należy do długo żyjących: w odpowiednich warunkach i przy właściwej trosce można liczyć na towarzystwo psa od dwunastu do nawet piętnastu lat. Średnia życia: lat jedenaście.

Temperament mastifów tybetańskich nierozerwalnie wiąże się z dużą energią i tendencją do dominowania w stadzie. Tym samym, od pierwszych dni posiadania zwierzęcia trzeba pamiętać o postępowaniu konsekwentnym iż decydowanym, tak, żeby pies wiedział, że to nie on jest dowódcą „stada”. Jednocześnie nie należy go naciskać, to inteligentna rasa, która świetnie wyczuwa sytuację i potrafi się odpowiednio zachować, sygnalizując np. niebezpieczeństwo. Wobec obcych jest nieufny, czujny i zachowuje dystans, cały czas pilnując członków rodziny, w której się wychował. Nie bywa agresywny, ale pod warunkiem właściwego przeszkolenia i treningu – warto na to postawić!